Dust on My Boots

Gumigising ako bago pa man

Sumikat ang araw sa botanaw

Pinapakain ng mga kabayo

Ginagawa ang mga gawain

Bukid at pinapanatiling

Maayos ang lahat

Na roon pa rin

Nang alikabok sa aking mga buta

At ang pamilyar na hapi sa aking didi

Inialay ko ang aking buhay

Sa lupang ito na mahirap bongkalin

Sinubukan kong ibigay ang lahat ng aking

Kakaya

Hanggang sa nakilaga ko si Gael sa may kamalik

Noong lumalamig na ang gabi

Ang kanyang hiti ay tila isang pamako

Na hindi ko kaya mabutin dahil sa aking kahirapan

Nahulog ang loobo ng mabilis at matindi

Parang ulapulan na humahawi sa kalangitan

Nunit suon niya ang sinsing ng ibang lalaki

At wala kong nagawa at hindi ang pagmastansyang lumipas

Isa kong nag-iisang cowboy na may pusong sawi

Nabubungkas sa lupang ito

Habang unti-unting nababasagan loko

Sa bawat ambas ng kanin

Tila ko ang kanyang pangalan

Sa bawat tunog ng bakal

Bas lumilinaw ang aking lungbay

Pinipisil ko ang kapalayan

Sa pagitan ng pawis at alikapok

Pero ang pag-ibig na gusto ko

Ay hindi sa akin inilaan

Nunit suko niya

Ang sing-sing ng ibang lalaki

At wala akong nag-uwa

Kundi ang pagmaskansiyang numiibas

Isa akong nag-iisang cowboy

Na may pusong sawi

Nagbubungkal sa lupang ito

Habang unti-unti, nababasag ang loob ko

Bukas, pagbago na kong muli sa dilim ng umaga

Pero dala ko pa rin ang malaalan niyang hindi na mawawala