Gail sa Kamalig

Gumigising ako bago paman

Sumikat ang araw sa abopanaw

Pinapakain ng mga kabayo

Ginagawa on mga gawain bukit

At pinapanatiling maayos ang lahat

Naroon pa rin ang alikabong sa aking mga buta

At ang pamilyar na hapti sa aking dibdib

Inialay ko ang aking buhay sa lupang ito na mahirap kong kalin

Sinubukan kong ibigay ang lahat ng aking makakaya

Handang sa nakilala ko si Kyle sa may kamalit

Noong lumalamig ng kapit

Ang kanyang ngiti ay tila isang pamako

Na hindi ko kayang abutin dahil sa aking kahirapan

Nahulog ang loob ko ng mabilis at matindi

Parang ulat-ulat na humahawi sa kalamitan

Munit suot niya ang simsing ng ibang lalaki

At wala akong nagawa kung diampot masdan siyang lumipas

Isa akong nag-iisang cowboy na may busong sawi

Nagbubungkal sa lupang ito habang unti-unting na umubok

Sa naking mga ang araw

Dala ko ang bigat ng katahimikan

At sa bawat pag-uwi ng dilim

Sibahil pa rin ang natitirang liwana

Isa akong dag-iisang cowboy na may pusong sawi

Nabubungkal sa lupang ito habang munti-unting nauubos

Ang aking manapangara

Kung may awit man ang alikab o katangin

Ako iyon humahablos sa paglimot

Isa akong nag-iisang cowboy

Namai pusong sawi