Dust Before Sunrise

Gumigising ako bago pa man

Subikat ang araw sa abot tanaw

Pinapakain ang mga kabayo

Ginagawa ang mga gawain

Bukid at pinapanatiling maayos ang lahat

Naroon pa rin ang nalikabo sa aking mga buta

At ang pamilyar na hapi sa aking dibdik

Inialay ko ang aking buhay

Sa lupang ito na mahirap bungkalin

Sinubukan kong ibigay ang lahat ng aking makakaya

Hanggang sa nakilala ko si Gail sa may tamalig

Noong lumalamig na ang gabi

Ang kanyang ngiti ay tila isang pangako

Na hindi ko kayang puting

Nahil sa aking kahirapan

Nahulog ang loob ko ng mabilis at matindi

Parang ulap-ulan na humahawi sa kalangitan

Ngunit suot niyang sinsing ang ibang lalaki

At wala akong nagawa kundi ang pagmasdan siyang lumipas

Kasi akong nakikisang cowboy na may puso'm sawi

Nabubungkal sa lupang ito

Habang pihunting na upos ang pag-asa

Sa bawat pabukad ng lupa

Mas lumalalim ang sugat ko

Pero kahit wasak ang puso ko

Hindi ko pa rin kayang iiwan ang lupa

Sa bawat umagang maramig

Dala ko ang bigat ng kahapon

Sa bawat yabag ng kabayo

Parang bumabalik ang kanyang pangalan

May manapang aking hindi para sa akin

May mga kamay na hindi ko mahahawapan

Kaya sa ilalim ng magputlang langit

Kahimik kong tinatanggapang lahat

Isa akong ati, isang cowboy na may pusong sawi

Napubungkal sa lupang ito habang unti-unti na upos ang pag-asa

Sa bawat pagbukan ng lupa, mas lumalalim ang sugat ko

Pero kahit masakang puso ko, hindi ko pa rin kayang iiwan ang lupa

Ako na likabok, ako ang bukit

Ako ang puso na iwan