Nanes

N’heshtjen e natës të kërkoj prapë,

zëri yt më vjen si valë e ngrohtë…

Edhe pse s’të shoh, e di që je afër,

në çdo frymë që marr, në çdo lot…

Oj nanë Lume, shpia pa ty ka ndryshu,

çdo qoshe emrin tand e thërret pa pushu.

Babi rri n’heshtje, zemrën e ka randë,

kur të kujton ty, i lotojnë sytë ngadalë.

Tre fëmijët e tu bashkë rrinë sot,

me mall në zemër e lot pas lot.

Mundohemi me qesh siç na mësove ti,

po pa ty, nanë, s’ka ma dritë në shpi…

Më mungon, oj nanë, si drita në sy,

si dielli që lind e s’kthehet më kurrë.

Në zemrat tona ti jeton përjetë,

edhe pse larg, ne të ndjejmë këtu…

Ditët kalojnë, por plagët s’shërohen,

kujtimet me ty janë gjithçka që na mbeten.

Buzëqeshja jote na mban gjallë,

në çdo hap të jetës je pranë…

Më mungon, oj nanë, si drita në sy,

si dielli që lind e s’kthehet më kurrë.

Në zemrat tona ti jeton përjetë,

edhe pse larg, ne të ndjejmë këtu…

Nganjëherë m’doket sikur je afër,

sikur do hysh nga dera ngadalë…

Veç një herë me t’pa e me t’përqafu,

pastaj gjithçka kisha me duru…

Më mungon, oj nanë… ku je tash ti?

Kjo shpi pa ty s’gjen ma qetësi…

Në çdo frymë, në çdo lot që bie,

ti jeton përjetë në zemrat tona…Një ditë do vij të të përqafoj,

aty ku dhimbja s’ekziston më…

Deri atëherë do këndoj për ty,

se dashnia jonë s’ka me vdekë kurrë…